
Originally Posted by
ageingshinbone
Beste mensen,
ik schakel wat laat in, maar aangezien ikzelf meerdere malen wordt genoemd in de discussie en ook partij ben, wil ik toch graag reageren.
In de eerste plaats: met dit soort discussies schiet niemand iets op. Ze worden geboren uit frustratie en, hoe begrijpelijk ook, leveren alleen maar meer frustratie op in plaats van positief resultaat.
Ten tweede: er wordt nu op de persoon van Henk gericht. Terwijl het over een blad gaat en een zakelijke onderneming. Wat is nu, als je terug kijkt, het verloop van de gebeurtenissen?
Fabrice en Alistair begonnen, op gevoel en als een soort droom, een magazine. Met een bijzondere vormgeving, waar Ben voor werd ingeschakeld en deze combi bleek een geweldig resultaat op te leveren qua uiterlijk en formule. In een beperkte tijd werd een blad met onderliggende productiemachine neergezet dat werkte. Dat is een prestatie van formaat. Alleen: het magazine was gebaseerd op gevoel - een gevoel dat we allemaal zo goed kennen, want zelfs de grootste kankerpit op Mixfight deelt die passie: we willen dat vechtsport er 'komt', 'doorbreekt', erkenning krijgt. Voor RR ontbrak de commerciele basis. Kortom: te weinig abonnees, te weinig advertenties - dus geldgebrek. Niemand verdiende een cent en Alistair bleef er geld in pompen, wat hij ook niet eeuwig vol kon houden.
Steun werd gezocht en gevonden bij Henk, Die stapte er ook in uit passie, hetzelfde gevoel dat iedereen kent, net benoemd. Alistair en Fabrice werd toegezegd dat zij een bedrag zou krijgen voor het blad, wat op zich opmerkelijk is omdat het een verliesgevende onderneming betrof. Alistair heeft dacht ik een termijn ontvangen, de rest staat nog open (zoals Henk openlijk toegeeft trouwens). Fabrice en Ben kregen een uitstekend salaris. De organisatie werd professioneler, inhoud aangepakt, (eind)redactie gevoerd, de mooie vorm verder ontwikkeld door Ben, er kwam een kantoor, redactievergaderingen etc. Met het resultaat dat er inderdaad een magazine kwam te staan dat overal lof oogstte, ook in de 'gewone' bladenwereld. Maar nog steeds bleek dat de realiteit ons gevoel links en rechts inhaalde: abonnees meldden zich niet massaal aan en krijgen van adverteerders bleek heel moeilijk. En als ze er al kwamen betaalden ze in een aantal gevallen niet, slecht of gingen - in 1 geval - gewoon failliet omdat de grote adverteerder volgens justitie een witwasverhaal bleek. Daar komen we bij de kern van het verhaal, wat we ons als vechtsporters allemaal - tot op zekere hoogte - mogen aanrekenen: in Nederland (let wel: met de nadruk op Nederland) loopt de zakenwereld bepaald niet warm voor een associatie met vechtsport en is huiverig om te adverteren en zijn naam te verbinden aan onze 'hobby'. Vechtsport wordt nog steeds geassocieerd met criminaliteit en onderwereld, vechtpartijen op tribunes en in de VIP-afdeling tijdens gala's en zo meer. Erg overtrokken en selectieve beeldvorming, maar zo is het nu eenmaal.
Dat bleek al helemaal toen Henk zakelijk een grote klap kreeg en zijn continu investeren in RR moest stoppen, zoals we allemaal weten. Hij vond toen twee zakenrelaties die na veel overleg bereid bleken door te gaan met het blad en fors te investeren. Deze mannen vertrouwden er eigenlijk op dat zij, door hun immense netwerk bij grote en erkende bedrijven, de nodige advertenties binnen konden slepen. Maar ook zij kwamen van een koude kermis thuis. Waar, bijvoorbeeld, in de VS Harley Davidson de UFC sponsort, wil in ons vechtsportland bij uitstek Harley geen enkele associatie met welke vechtsport dan ook hebben. En dat bleek te gelden voor bedrijf na bedrijf. Alle inspanningen van mensen als Bas, Simon en anderen op het gebied van tv en prachtige gala's ten spijt: de adverteerders kwamen en komen niet. Dus de nieuwe investeerders kregen er ook genoeg van om hun geld in een - naar hun idee - bodemloze put te gooien. Henk was dag en nacht bezig met zijn zaken zo goed mogelijk te regelen, en liet inderdaad steken vallen, met name op het gebied van communicatie. Dan kan ik veel verhalen gaan vertellen over alle mensen die hij uit eigen zak voorschotten gaf, jongens die hij nu weer aan het werk heeft, zijn vrouw die met een acute levensbedreigende ziekte weken in het ziekenhuis heeft gelegen, kantje boord - maar daar heb je inderdaad niets aan als je voor je gevoel nog veel geld krijgt. Toch speelt het mee.
Wat kun je Henk, als persoon, verwijten?
Dat het een onverbeterlijke optimist is die altijd, mede omdat hij iedereen wil helpen, steunen, werk geven, noem maar op, nog kansen ziet. En daardoor misschien te lang zijn ogen heeft dichtgedaan voor de realiteit. En inderdaad, dat hij slecht communiceert. Maar: als jij diep in de ellende zit, iedereen je belt en je geld wil, uitleg vraagt, alles valt om je heen in elkaar - wat zou jij doen? Ik heb het me vraag zelf afgevraagd maar hoop nooit in die situatie te raken. Want ik ben bang dat ik dan hetzelfde handel. Moet er niet aan denken.
Wat kun je Henk niet verwijten?
Dat hij zijn woord breekt. Ik ken hem 25 jaar en moet de eerste keer nog meemaken. In dit geval, qua financien: het kan lang duren, maar hij komt niet terug op een toezegging. Zo zit hij niet in elkaar. Alleen: als jij amper geld hebt en probeert met de middelen die je wel hebt weer geld te verdienen (zoals KO Events organiseert in Ahoy) en dan weer verder te gaan met afbetalen, dan kan het duren. Zo is hij op meerdere fronten weer bezig om zakelijk terug te komen. En dat lijkt opnieuw te lukken. Een klein wonder vind ik dat, maar het gebeurt.
Hoe staat het met RR?
Dat gaat, zoals het er nu uitziet, door. Wellicht in aangepaste, minder dure en exclusieve vorm, want we hebben ons er noodgedwongen bij neergelegd dat Nederland (nog?) niet rijp is voor een dergelijk mooi uitgevoerd magazine en dat we de kosten zo laag mogelijk moeten houden want veel adverteerders is - nog - een droom. Wellicht dus een eenvoudiger uitgave, met andere mensen; een aderlating, maar niemand is onvervangbaar. Vormgever Ben niet, bladmanager Fabrice niet en ik als hoofd/eindredacteur en verantwoordelijke voor de inhoud al helemaal niet.
Tenslotte: het was voor Henk kinderspel geweest de BV failliet te laten gaan, met de schulden die er nu in zitten. Waarom is dat dan niet gebeurd? Dan zou hij overal af zijn geweest en had iedereen financieel het nakijken. Maar, kijk maar in het KvK-register, de BV bestaat nog steeds. Laten we dat beschouwen als een teken van vertrouwen en verder zo positief mogelijk blijven.
Een lang verhaal, waarvoor excuses. Maar ik hoop dat het wat bijdraagt tot een goede beeldvorming.
Koen
Bookmarks