Archive for January, 2010

Battle of the south!

Op 27 maart 2010 zal de inmiddels achtste editie van het grootstevechtsport evenement van het zuiden plaats vinden; The Battle of the South! Het evenement zal worden gehoudenin sporthal De Biessen Gravin van Schönbornlaan 4 te Hoensbroek. Ookdit jaar tracht de organisatie weer een spetterende Line up te realiseren. Hetgala zal voornamelijk bestaan uit A-partijen en B- partijen. Vechters als Ben Boekee, John de Wilde en Kuku Victor zullen hier aantreden. Hieronder het promofimpje van de organisatie.

De fotowedstrijd!

Tot en met gisteren hadden de Mixfightleden de gelegenheid te stemmen op de ingezonden foto’s. De kwaliteit van de foto’s lag dit jaar erg hoog en dat was te zien! Nu de fotowedstrijd er op zit worden de stemmen geteld. Dit gebeurt uiteraard niet handmatig, maar het invoeren van de stemgegevens wel. Een aantal crewleden heeft dit gedurende de wedstrijd bijgehouden en deze resultaten zullen met elkaar worden vergeleken. De uitslag zal z.s.m. bekend worden gemaakt!

Saiyok Pumpanmuang

SaiyokPumpanmuang is in ons land geen onbekende. Zijn schitterende optredensop Slamm!! tegen Fikri Tijarty en Warren Stevelmans en op Starmuaytegen Harry Lodewijks lieten zien welke klasse deze Thai in huis heeft.Ook in Thailand zelf is Saiyok top of the bill en niet voor niets dekampioen van Thailand in de -67 kg klasse. In Thailand waren verleden week weer de prijsuitreikingen voor de speciale jaar awards. Saiyok Pumpanmuang werd hier vereerd met de award voor muaythaiambassador of the year voor zijn positieve bijdrage aan de verspreidingvan het muaythai.

Het Wor Wiwatananon kamp volgde Kaewsamrit op als gym of the year inThailand. Het kamp van oud vechter Sangtiennoi werd verkozen tot up andcoming gym of the year. Tot vechter van het jaar werd Sagatdao Petchpayathai verkozen. Sagatdaowon oa op 8 december jl de titel van het Lumpinee stadion in hetlichtgewicht door Saenchai Sor Kingstar te verslaan.

Interview Joop Kasteel (2): voeding!

Dat voeding belangrijk is, is een feit. Toch wordt het belang vaneen goede voeding onderschat. Met name in de sport, waar delichamelijke prestatie er echt toe doet, is het des te belangrijker dejuiste voeding in te nemen. In dit tweede deel van het interview metJoop Kasteel gaat Joop in het op het kennisniveau van vechtsporters ophet gebied van voeding. Joop heeft meerdere (professionele)vechtsporters die hij begeleidt en bovendien een eigen voedinglijn!Volgens Joop zal het verschijnsel van de ‘dikke buik’ over 10 jaar niet aanwezig zijn in de vechtsport.

Je ondersteunt de vechtsporters ook met voeding. Wat is jouw indruk over het kennisniveau van vechtsporters op dit gebied?
”Bedroevend! Ze lachten mijal uit 10 jaar geleden toen ik met een bakje rijst in de kleedkamerzat. Ik kom uit de bodybuilding, dus het is voor mij iets makkelijker.Maar als ik nu de kleedkamer in loop, dan zie je heel af en toe eenseen bakje rijst tevoorschijn komen en een gestoven of gegrild stukjekip en (lacht) dan kijk ik ze alleen maar aan en dan is het ‘ja, ja, weweten het, je had wel gelijk!’. Zeker in deze tijd, vooral als je profwilt worden, je moet wel! Commercieel gezien ook, je kan niet met eendikke buik in de ring staan. Het is niet het belangrijkste, er zijnvechters met een dikke buik die ook presteren, maar ik zal jevertellen, ook vechters met een dikke buik komen bij ons. Hele goedevechters – ik zal geen namen noemen – komen bij ons en hebben de loopnaar de ‘eetguru’s’ gevonden. Dus over 10 jaar zul je geen vettevechters meer zien!”

Je doet dit samen met Andrew Houtveen?
”Ja, Andrew is bijzondergoed in voeding. Andrew komt uit een coach-/trainende familie. Andrewheeft biologie gestudeerd, dus hij kent het lichaam van binnen enbuiten. Daarna heeft hij een aantal cursussen gevolgd, onder andere bijPeter van der Zon (MF: ondermeer schrijver Sport & Fitness). Eigenlijk is hij daar 20jaar geleden al begonnen! Hij (MF: Peter van der Zon) is een van de allerbeste, heeft misschieneen paar ouderwetse ideeën, maar als je die met je eigen ideeën kuntvernieuwen, dan zit het goed! Peter is nog steeds de autoriteit op hetgebied van sportvoeding, weet heel veel… oude boef, ik ken hem goed!”

Komen er ook vechtsporters van buiten de sportschool hier voor jouw advies?
”Voor Kracht-/voeding welja. Ik had het vroeger weleens, dan mochten anderen het niet weten. Ikwas met Dick Vrij de meest gespierde vechter die er was. En technischniet het allermooiste, maar wel hard en effectief. En natuurlijk hadhet mooier en beter gekund, maar dat was een andere tijd en dat moet jeook maar vergeven, vind ik. Maar er kwamen wel heel veel mensen naar metoe, want ‘dat wasbordje en die spierballen’vonden ze wel heel interessant. Dus dat was 10 jaar geleden alsluimerend, dat mensen een mailtje of een sms’je stuurden. En nu is heteen gegeven dat de top wel aan krachttraining doet en op de voedinglet. Als je ziet hoe Aerts de laatste K-1 eruit zag, dat is procentenlichter in vetpercentage, dikke buikspieren erop, dat komt niet van eenbal gehakt! Aerts heeft voor de laatste K-1 alles op alles gezet, dieheeft gewoon een voedingsdeskundige – ik weet niet wie –in de handgenomen. Anders zie je er niet zo uit.”

”Ik heb wel bekendevechters en ook gehad. Bijvoorbeeld Björn Breggy. Maar het niveau – datgeef ik eerlijk toe – van voeding van gasten op dat niveau is zo hoog,die heb ik naar (mijn mening) de beste in Nederland toegestuurd; Rinusvan de Zijde. Ik ben daar niet moeilijk in dat ik zeg ‘dat kan ik zelfook wel’. Ik heb Björn het beste willen geven. Verder heb ik HesdyGerges een paar maanden gehad en die heb ik ook naar Rinusdoorgestuurd. Die jongens zitten op zo’n hoog niveau, dat gaat allemaalzo precies! Kijk, ik kan een jongen van 17 jaar wel tot de Europesetitel brengen, maar dat laatste beetje laat ik liever aan een anderover. Dat klinkt onzeker, maar dat is het niet, ik ben heel bewust vanwat ik wel en wat ik niet kan. En ik heb ook niet de intentie om debeste begeleider van de wereld te zijn. Dit voelt voor mij goed.”

Je hebt tegenwoordig een eigen voedinglijn; het merk ‘Chosen’
”Ik heb een eigen lijnontworpen, bestaande uit 3,5kg eiwitshake, een 750gram eiwitshake, eenfatburner, een testosteronbooster, liquid amino’s en de gewone aminotabletten. Ja, daar ben ik heel trots op. Het is ook leuk als een merkjouw naam daaraan wil verbinden. Het is ook een compliment voor mij alsvechtsporter.”

Je hebt zelf ook meegewerkt aan de ontwikkeling van de producten?
”Ja. Voeding is moeilijk tetesten. Je kunt niet een eiwitshake nemen en zeggen, Jezus, wat eenverschil met die shake van gisteren! Het zijn trials die je moet doen,met placebo’s en dat soort dingen. Je moet ook jongens zien te vindenvan wie je zeker weet dat ze een half jaar trouw jouw whey shake ’sochtends om 8.00u innemen. Veel mensen pakken alles maar aan enschrijven wat je horen wil, maar dat werkt natuurlijk niet zo. Wehebben er daarom veel werk van gemaakt en zijn er goed uit gekomen!”



”De testen hebben weuitgevoerd over een periode van een jaar. In Duitsland,net over degrens, hebben we testen gedaan en ook in Limburg. Zelf heb ik ookdingen uitgeprobeerd. De testen die ik gedaan heb vond ik heel goed.Bijvoorbeeld met creatine. Het is een heel mooi product voor de vechterin opbouw. Het geeft een pomp en de vechter wil dit eigenlijk niet. Opcreatine kun je wel vechten, maar dan moet je er minimaal 8 weken inzitten, dan ben je het de baas. Creatine heeft bijproducten. Dezerestspullen hebben we eruit gezuiverd, want het gaat niet alleen om water in zit, maar ook om wat er niet in zit. Van sommige restproductenkun je last krijgen, kun je verzuring krijgen en dat hebben wegezuiverd en dat is goed gelukt. We hebben een mooi product gemaakt. Ikben er trots op. Op
www.joopkasteelsports.nl zijn de producten van ‘Chosen’ te bestellen.

In het derde deel van dit (vierdelige) interview hebben we het oversportspecifieke krachttraining. Dit deel zal waarschijnlijk morgen opde site verschijnen.

Tekst: Roy van der Wal (Justinian)

Foto’s: Bas Uterwijk (Basu)

Bob Shamrock overleden!

De adoptievader van Ken en Frank Shamrock is gisteren overleden aan de complicaties van diabetes. Bob Shamrock is 68 jaar oud geworden. Bob heeft vanuit zijn ‘Shamrock Boys Home’ veel betekent voor probleemjongeren. Twee van deze probleemjongeren zijn uitgegroeid tot grote MMA-sterren en hebben vooral naam gemaakt in de UFC. Volgens Ken Shamrock had zijn vader een bijzonder positieve invloed op de kinderen die bij hem werden ondergebracht. "Iedereen die met mijn vader in contact kwam – je kon zien dat hij het verschil maakte in hun leven. Ik heb nooit iemand gezien die zoveel successen heeft geboekt met kinderen. Ik zal hem missen en ben hem eeuwig dankbaar", aldus Ken.

Interview met Joop Kasteel


Joop Kasteel (44). Zijn naam staat in de wereld van de vechtsport garantvoor keiharde partijen. In de jaren ’90 maakte Joop zijn debuut als ‘freefighter’,zoals het toen nog heette. In eerste instantie werden de partijen gevochten metopen hand, maar later ook met de welbekende MMA-handschoenen. Joop maakte nietalleen indruk vanwege zijn prestaties in de ring; ook stond hij bekend om zijn indrukwekkendefysiek. Niet zo gek als je je bedenkt dat Kasteel een bodybuilding achtergrondhad toen hij zijn entree maakte in de vechtsport.

 

Inmiddels is Joop gestopt met wedstrijden. Zijn laatste wedstrijd wasde wereldtitelstrijd tegen Dan Severn, waarmee hij zijn droom in vervullingliet gaan; een wereldtitel! Dat Joop is gestopt met wedstrijden, weerhoudt hemniet van de training in de sportschool. Samen met (ondermeer) zijn beste vriendAndrew Houtveen is Joop betrokken bij de oprichting van de Fight en PowerAcademy, waar hij zowel vechtsporters als krachtsporters begeleidt bij trainingen voeding. Mixfight.nl (Justinian en Basu) bezocht Joop in Amersfoort en had een uitgebreidgesprek met een van de pioniers van het huidige MMA in Nederland. Verschillendeonderwerpen passeerden de revue.

 


Joop Kasteel vs Dan Severn

 

Het interview is opgesplitst in vier delen, waarin we kunnen lezen hoeJoop vechtsport en krachtsport combineert en hoe belangrijk voeding eigenlijkis voor vechtsporters. Ook laat hij zich uit over het fenomeen ‘keyboardwarriors’en vertelt hij over zijn passie: reizen en dan voornamelijk naar Thailand enBrazilië. In dit eerste deel van het interview de gedachte achter de FPA.

 

We zitten hier in de Fight enPower Academy (FPA). Joop, hoe lang ben je hier al mee bezig?

“Een half jaar zijn we ermee bezig. Het idee speelt wat langer. In mijnvechttijd wenste je wel eens dat je zoiets had hier. Ik moest natuurlijkvreselijk veel reizen; Amsterdam, Deventer, Purmerend, Beverwijk, om goed tekunnen trainen, want daar woonde al de toppers, vanaf ’93 zeg maar. Dit had ikniet in mijn toptijd, maar goed, dit heb ik samen met Andrew Houtveen (bestevriend en trainer), kunnen geven aan Amersfoort en omstreken.”


Waar komen de sporters vandaandie hier trainen?

“We hebben bodybuilders en vechters vanuit de hele regio. Profbodybuilders uit Almere komen hier binnen vallen, maar ook vechters zoalsAlistair Overeem. Denk ook aan Jason Jones, Bjorn Breggy en binnenkort komt SemSchilt hier een gasttraining geven. We proberen het zo divers mogelijk op tezetten en eigenlijk dat wat je vroeger zelf had willen hebben, dat geven we nu.”

 

Train je zelf ook nogregelmatig?

“Ik geef mijn kennis, daar ben ik ook niet moeilijk in en ondertussenzit je zelf tussen die jonge gasten, dus dat houdt mij ook scherp! Sinds ikhier train – het komt niet omdat de sportschool zo geweldig is,maar door deambiance er omheen – ga ik vooruit met bankdrukken, ik squat weer meer… ikbedoel, ik zal niet meer de sterkste van deze school worden (lacht) maar je wilook niet de slapste van de school zijn.”


 


Je hebt hier toppers op hetgebied van vechtsport en bodybuilding/krachttraining. Redelijk uniek!

“Dat komt natuurlijk om te beginnen doordat Andrew en ik allebei uitdie sporten komen. Punt twee, en wat dat betreft heb ik er een abonnement op,want ik heb aan bodybuilding, freefight en armwrestling gedaan, zijn hetsporten die een beetje  in hetverdomhoekje zitten en een beetje  met criminaliteitin verband worden gebracht. Ik mag graag zeggen – niet zo zeer hardop iniemands gezicht, maar meer laten zien – zie je wel dat ik geen boef ben, zie jewel dat het goed met me gaat!"

 

Andrew Houtveen als begeleider


"Ik zag dat je ook een stukje had gelezen op Bodyresource.nl, van eensportschool  waar de dumbels nietzwaarder gaan dan 30kg. Dat is de tendens in Nederland. Met andere woorden, jekomt binnen als jochie van 16 jaar. Je gaat heel goed  je best doen, je eet goed, je slaapt goed endoet dus goed je best. Dan heb je dus dumbels van 40kg nodig op een gegevenmoment en dan moet je weg! Want die (MF: dumbels) halen ze weg, die zijn erniet meer. Heb je per ongeluk een tatoeage gezet en je loopt in een tanktopje, zelfdeverhaal. Jongens die heel hard hebben getraind om die 40kg dumbels de baas tekunnen en dan moeten ze vertrekken, althans impliciet deelt men dat mede. Eigenlijkwillen wij daar een beetje op ageren, dat moet wel bij elkaar komen. En omdatwij uit die wereld komen, denk ik gewoon dat je dat wel bij elkaar kunt zetten.De vechtsporter wil er goed uit zien en de bodybuilder wil stiekem een beetjesterk zijn en een paar stompen uit kunnen delen. Je hoeft niet in termen vangeweld te denken, maar wel in de zin van, het moet elkaar op een positievemanier kunnen besmetten en dat werkt heel goed. We hadden afgelopen zaterdageen training en er liepen een paar zware gasten en op de mat waren we aan hetkickboksen en dat zweept op. Als kickboksers aan het beuken zijn, je kent het wel (met luide stem) ‘Een,twee!’, dan zweept dat op merk ik. Wat dat betreft geloof ik vast in dieformule!”

 

Joop Kasteel in zijn krachthonk


Sem Schilt hoorde ik je net aleven over. Die komt hier langs voor een seminar?

“Ik heb Dave Jonkers vanochtend gesproken hierover. Een gasttraining ofeen meet-and-greet, wat nog belangrijker is. Tijdens een training heb je eenbeperkt aantal mensen, het is een eer om die man op de mat te hebben, maareigenlijk wil ik die dag nog meer in het teken stellen van toegankelijkheid. Ikwil de Amersfoortse bevolking, toegankelijkheid geven om die reus een hand teschudden. Ze kennen die man alleen maar van televisie, die gigant van 2.12m diein Japan met een kroon op z’n hoofd loopt en die man wil ik gewoon hier hebben.Ook als gebaar, van Amersfoort naar hem, van ‘hey Sem, er wordt veel over jougezegd, wij vinden jou dus fantastisch!’. Want ik bedoel als je in Pride, UFC,Rings en wat heb je nog meer, K-1, als je daar op hoog niveau kan vechten, danhoor je nog steeds kritiek als ‘ja, hij is twee meter twaalf’ ja, het zal wel!”

 

In het tweede deel gaat Joop in op het aspect voeding binnen devechtsport.

 

Tekst: Roy van der Wal (Justinian)

Foto’s: Bas Uterwijk (Basu)

Biografie Ernesto Hoost!

Onder de naam MJOKKIE discussieert schrijver Jens Olde Kalter al sinds het prille begin van Mixfight.nl – en daarvoor op Shoto.com – met andere vechtsportliefhebbers. Ondertussen is hij ook bezig met de biografie van Ernesto Hoost. Hieronder het bericht dat hij zojuist heeft gepost op het forum, waarin hij schrijft sinds wanneer hij bezig is met de biografie van Ernesto en hoe hij hierbij is gekomen.

Beste Forumbroeders,

Ergens aan het begin van deze eeuwstuit ik op een forum dat Shoto.com heet. Een ontmoetingsplek voor endoor mensen met dezelfde fetisj als ik. Vechtsport. Ze luisteren naarnamen als Micky, Wheelie en Justinian. Na een paar dagen lezen enanoniem posten maak ik een account aan. MJOKKIE, heet ik vanaf datmoment, in mijn geval een verwijzing naar mijn naam, want de eerstevier letters zijn mijn initialen. Hoe die ‘K-I-E’ eraan is geplakt weetik niet meer, maar toen ik zag dat het nergens op sloeg was het al telaat. Online ben en blijf ik dus Mjokkie.

Inmiddels is shoto.com tot mixfight.nlgetransformeerd en hebben Mickey, Wheelie en Justinian het tot ’s landsgrootste vechtsportportal uitgebouwd. Zelf ben ik weinig opgeschoten deafgelopen tien jaar. Althans op het forum, waar ik nog net zo zo slapzit te ouwehoeren als toen. Op een ander vlak heb ik het schrijven over vechtsport serieus ter hand genomen. Daar wil ik nu, na drie jaar, wat meer over vertellen. Na mijn studie heb ik een jaar in het bedrijfsleven gewerkt, waar ikveel heb geleerd. Vooral wat ik niet, maar gelukkig ook wat ik welwilde. Het eerste was in een pak rondlopen, het tweede was dingenonderzoeken en erover schrijven. In 2006 begon ik als journalist bijQuote waar ik meteen voor de leeuwen werd gegooid, met relatief succes.Maar mijn grote droom bleef door mijn hoofd spoken. Het schrijven vaneen boek.

Even terug naar het eind van devorige eeuw. Ik studeer rechten en train bij Vos Gym, bij IvanHippolyte en Ernesto Hoost. De laatste zit in zijn prime als ik er voorhet eerst binnenstap en al snel ben ik onder de indruk. Van zijnrustige manier van praten en lesgeven en natuurlijk van zijn prestatiesin K-1. Ik zie de dvd’s die hij meebrengt naar de sportschool, metdaarop tienduizenden Japanse fans die over de hekken van de stadionshangen en voor hem juichen. Allerhande parafernalia vliegt over detoonbank, van poppetjes tot limonadebekers. Op de Japanse tvreclamespotjes met Hoost, Aerts en een Zwitser.
En ik hoor van demiljoenen Japanners die voor de buis zitten als hij moet vechten. Mijntrainer is dus een held in de tweede economie ter wereld. Maar thuisweet niemand wie hij is. Toevallig heb ik een ingang bij de Telegraaf en bij SBS6, zodat hetniet al te veel moeite kost om eens te vragen waarom er nooit aandachtvoor die toch opmerkelijke toestanden is. ‘Ja, da’s geen sport’, is hetantwoord. ‘Is het dan geen nieuwsfeit dat er dertig miljoen Japannershun tv aanzetten als een Nederlander daar zijn beroep uitoefent’, vraagik.

In 2001, na twee jaar zeuren is de Telegraaf om. Ze sturen John van denHeuvel, een misdaadjournalist, naar Tokio. Maar ze sturen tenminsteiemand. Van den Heuvel, nog niet echt thuis in de K-1, vraagt of ik meenaar Tokio wil. Al moest ik in z’n koffer.

In Tokio zie ik hoe Ernesto Hoost en Peter Aerts worden bezongen enbesprongen. Het zijn rocksterren en ze vechten in een stadion tergrootte van de Amsterdam Arena en het PSV- stadion samen. Als John vanden Heuvel de Tokio Dome betreedt valt zijn mond open en zegt hij: ‘Wehebben een fout gemaakt, hier hadden we veel eerder heen gemoeten.’ Metdat ‘we’ bedoelt hij de hele journalistiek. Mijn eigen toekomst is dan nog een wat amorf geheel. Maar één ding weetik zeker. Dat ik met het fenomeen Ernesto Hoost en K-1 nog eens iets gadoen. Wat weet ik alleen nog niet. Vierenhalf jaar later, in de zomer van 2006 krijgt dat idee vorm. Hetverhaal van Ernesto Hoost, tevens het verhaal van die kleurrijke, maarbeschimpte kickbokssport, moet verteld. In een boek. Twijfel is er niet, ondanks het feit dat ik een journalistieke ‘rookie’ben en werkelijk nog geen flauw benul heb van wat er komt kijken bijhet schrijven van een biografie. Toch duurt het nog even voor ik detelefoon pak en het nummer van Ernesto Hoost intoets. Drie dagen na datgesprek zitten we in Hoorn een broodje te eten als ik direct ter zakekom. ‘Ernesto, ik wil een boek over je schrijven.’Hij verslikt zichzowat in zijn broodje, hapt even naar lucht en kijkt me met grote ogenaan. ‘Over mij..een boek.’

Omdat je zoiets maar eens in je leven kunt doen zeg ik hem er rustigover na te denken en het zeker ook thuis te overleggen. Een biografiegrijpt namelijk nogal diep in in je (privé)-leven, letterlijk enfiguurlijk. En ik zeg hem dat als hij toehapt ik hem voor het laatstmet sensei heb aangesproken.

Als we ja zeggen dan ben ik geen leerling, fan of wat voor persoonlijksdan ook meer, maar een journalist die in zijn leven gaat spitten. Vlak voor de Finale van 2006 schudden we er de hand op. Ik denk dan eenjaar, anderhalf jaar nodig te hebben, maar het duurt al ruim een halfjaar voor we echt aan de slag gaan.Inmiddels zijn we ruim drie jaarverder en voor me ligt een manuscript als een bijbel. Daarnaast eenhark en een stofkam, om 23 hoofdstukken tot een leesbaar geheel terugte brengen. Voor jullie, de die-hard vechtsportfan, die hopelijkallemaal mijn boek willen lezen. Maar ook voor de leek, die ik aan dehand van Ernesto’s verhaal op reis neem door de wereld van dieonbegrepen sport. Honderden uren heb ik met Ernesto gezeten. Bij hem thuis -waar ik hemzijn kinderen zag opvoeden, ruzie maken en lachen met zijn vrouw- in dekroeg, of een paar dagen in een huisje in Zeeland. Maar alleen met je personage praten geeft geen evenwichtig beeld. Dusben ik om hem heen gaan vlechten. Ik heb uitgebreid met zijn familiegesproken. Met zijn vrouw, zijn moeder en zus. Zijn vader en broerwaren helaas al overleden toen we aan dit boek begonnen maar gelukkighad ik hen al eens ontmoet. Ik heb klasgenoten van de lagere enmiddelbare school gesproken, van wie sommigen nog steeds met hembevriend zijn.

En verder heb ik zo ongeveer iedereen die er in zijn carriere toe doetof dat heeft gedaan gesproken. Zijn eerste trainers en zijntrainingspartners van het eerste uur zoals Ivan Hippolyte en LuciaRijker tot aan de mannen die de ring met hem hebben gedeeld, al moestik daar soms de halve wereld voor afreizen. Rob Kaman vertelt over hunlegendarische tweede wedstrijd, Peter Aerts over jaren strijd enprofessionele kameraadschap. André Mannaert over hun persoonlijke enprofessionele band. Jerome le Banner, die ooit als broekkie Vos Gymbinnenstapte en Ray Sefo, die nog steeds zuur gaat kijken als hij overErnesto’s lowkicks praat, net als Jan Nortje. Verder komen RemyBonjasky en natuurlijk ook Bob Sapp aan het woord. Om inzicht in het Nederlandse kickbokssucces en dus dat van ErnestoHoost te geven heb ik de pioniers van de sport gesproken, de mannen diede sport naar Nederland hebben gehaald en het op hun manier hebbendoorontwikkeld. Mannen als Jon Bluming, zijn leerling Jan Plas en ookThom Harinck, mannen zonder wie het boek nooit was geschreven. Maar deman zonder wie het boek zeker niet was geschreven woont in Japan.Kazuyoshi Ishii ,oprichter en bedenker van K-1. Ook hij heeft mijrelatief openhartig te woord gestaan. De enige die mij tot twee keertoe z’n medewerking heeft geweigerd – en dat heb ik zeer betreurd- isJohan Vos. Wellicht dat het boek straks inzicht in de reden van deweigering geeft.

Al dat gesprokkelde hout moestalleen nog tot een informatief, vlot geheel worden omgevormd. Drie jaarlater leg ik daar, in Workum Friesland, de laatste hand aan. Aan julliestraks het oordeel of ik daarin ben geslaagd.

Ik heb een lanceerdatum in mijn hoofd, maar om niemand teleur testellen hou ik nog even een slag om de arm. Dat is ook de reden dat iker op Mixfight nooit over ben begonnen of op de oproepen hebgereageerd, behalve soms met een smily. Ik wilde eerst zicht op heteinde hebben. En gedurende die tijd wilde ik vooral als Mjokkie kunnenblijven ouwehoeren met mijn forumbroeders en niet als de schrijver vande biografie van Ernesto Hoost. Dat is mede gelukt door de discretievan een aantal leden die op de hoogte van mijn identiteit waren, nietin het minst die van de heren Mickey, Wheelie en Justinian zelf. Nu ervanmiddag opnieuw naar het verschijnen van mijn boek werd gevraagd hebik besloten dat Mjokkie achter zijn veilige boom vandaan moet komen enkleur moet bekennen.
Dit gezegd hebbende hoop ik dat jullie net zo naar het verschijnen van mijn boek uitkijken als ik.

En als de exacte datum bekend is, zijn jullie de eersten die het horen. Hoeft er niemand op zo’n lullig briefje te wachten.

Met vriendelijke groet,

Osu,

Jens Olde Kalter, schrijver van
MISTER PERFECT

Ernesto Hoost en de onbegrepen schoonheid van de vechtsport


Kickboksclinic Tyrone Spong!!

Sportschool THAIKIBO organiseert zaterdag 30 januaria.s. een Promotie-dag waarin iedereen kan kennis maken met het aanbodvan sporten wat THAIKIBO aanbiedt. Als klapstuk is er een twee uurdurende kickboksclinic met TYRONE SPONG. Deze dag wordt in Voorthuizengeorganiseerd met medewerking van cursisten van het SKMO.

De kosten voor de clinic van Spong zijn Euro 15,- perdeelnemer en iedereen is welkom om mee te doen. Opgave via email iswenselijk. Zie hieronder de gegevens:

Lees deel 1 van het dagboek van Michael Bisping

21 februari is het zover. UFC 110 in Sydney met niemand minder dan Michael Bisping die het op gaat nemen tegen Pride legend Wanderlei "the axe murderer" Silva. Bisping die in zijn laatste partij zwaar KO ging tegen Dan Henderson heeft wat goed te maken wil hij weer een in de running komen voor een eventueel titleshot. Michael gaat nu zijn intensieve training vastleggen in een dagboek die elke dinsdag zal worden gepubliceerd. Uiteraard is het stuk ook op Mixfight te lezen. www.mixfight.nl/forum/showthread.php

Golden Glory goes Thailand!!

Regelmatig maken de Golden Glory vechters gebruik van een uitvalsbasis in Thailand, wanneer ze in Japan moeten vechten. Even daarvoor – en ook daarna – willen de vechters nog wel eens in Thailand trainen. Het management van Golden Glory heeft nu dan besloten een Golden Glory gym te beginnen in Thailand. Hieronder enkele foto’s van de sportschool, die is gevestigd in de Thaise badplaats Pattaya.

De rest van de foto’s is hier te vinden  http://www.mixfight.nl/forum/showthread.php?t=100334&page=2

Foto’s met dank aan Hammerkick en Golden Glory

 

Go to Top